รวมดาววิเชียรศิลป์

ประวัติความเป็นมา

ประวัติความเป็นมา แหล่งเรียนรู้ภูมิปัญญาเรื่องการตีกลองยาว จัดตั้งขึ้นจากความร่วมมือของคนในชุมชน โดยการนำของปราชญ์ชาวบ้านและผู้สูงอายุในพื้นที่ที่มีความรู้ความเชี่ยวชาญด้านศิลปะการแสดง เช่น การตีกลองยาว และการนำกลองยาวมาประยุกต์ใช้ ซึ่งได้สั่งสมสืบทอดกันมาหลายชั่วอายุคน ด้วยความเล็งเห็นถึงความสำคัญในการอนุรักษ์และสืบสานภูมิปัญญาไทยไม่ให้สูญหาย จึงได้รวมกลุ่มกันขึ้นภายในพื้นที่บ้านไทรเลียบ เพื่อใช้เป็นศูนย์กลางในการถ่ายทอดองค์ความรู้ งานหัตถกรรมพื้นบ้าน และเป็นพื้นที่แห่งการรวมพลังสร้างสรรค์กิจกรรมร่วมกันของผู้สูงอายุและคนในชุมชน ความเป็นมาของแหล่งเรียนรู้ โดยปกติแล้ว ศูนย์เรียนรู้หรือแหล่งเรียนรู้ด้านศิลปวัฒนธรรมพื้นบ้าน เช่น แหล่งเรียนรู้กลองยาว มักเกิดจากความตั้งใจของคนในชุมชน ปราชญ์ชาวบ้าน หรือหน่วยงานท้องถิ่น ที่ต้องการอนุรักษ์การตีกลองยาวเอาไว้ไม่ให้สูญหาย และเปิดเป็นพื้นที่ถ่ายทอดวิชาให้กับเยาวชนคนรุ่นใหม่ในพื้นที่ ข้อมูลประวัติการก่อตั้งจึงมักอยู่ในรูปแบบของเอกสารท้องถิ่น แผ่นพับ หรือการบอกเล่าของครูภูมิปัญญามากกว่าการเผยแพร่บนเว็บไซต์

ภาพประกอบแหล่งเรียนรู้

ขยายภาพ

กระบวนการจัดการเรียนรู้ กระบวนการจัดการเรียนรู้ยึดหลัก "เรียนรู้ เข้าใจ ลงมือทำ และนำไปต่อยอด" เน้นการถ่ายทอดองค์ความรู้ผ่านกระบวนการมีส่วนร่วมและการลงมือปฏิบัติจริง (Learning by Doing) เพื่อส่งเสริมการอนุรักษ์ สืบสาน และต่อยอดศิลปะการแสดงพื้นบ้าน โดยแบ่งขั้นตอนการเรียนรู้ออกเป็น 4 ฐานกิจกรรม ดังนี้ ฐานที่ 1 คุณค่าและประวัติความเป็นมาของกลองยาวไทย: เรียนรู้ความเป็นมาของศิลปะการตีกลองยาว ประเพณีและวัฒนธรรมพื้นบ้านที่เกี่ยวข้อง เพื่อปลูกฝังจิตสำนึกรักและภาคภูมิใจในภูมิปัญญาท้องถิ่น ฐานที่ 2 องค์ประกอบ เทคนิค และจังหวะพื้นฐาน: เรียนรู้โครงสร้างของกลองยาว การดูแลรักษาอุปกรณ์ ฝึกทักษะการลงน้ำหนักมือ การไล่เสียง และการเคาะจังหวะพื้นฐานไปจนถึงจังหวะประยุกต์ ฐานที่ 3 การฝึกซ้อมและการแสดงร่วมกันเป็นวง: ฝึกปฏิบัติการตีกลองยาวร่วมกับเครื่องดนตรีประกอบจังหวะอื่น ๆ (เช่น ฉิ่ง ฉาบ โหม่ง) การเข้าจังหวะร่วมกับท่ารำ และการจัดรูปแบบขบวนการแสดง ฐานที่ 4 การต่อยอดและการบริการสังคม: การนำทักษะการตีกลองยาวไปใช้ในงานประเพณี กิจกรรมชุมชน และการนำเสนอศิลปะการแสดงเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยววิถีชุมชนอย่างยั่งยืน