วัดก้างปลา ได้มีประวัติ ความอยู่ว่า เมื่อสมัย 800 ปีก่อน มีเจ้าหญิงจากเมืองจีนพระองค์หนึ่ง หลบหนีราชภัยจากมองโกล พร้อมด้วยพระภิกษุนิกายมหายาน เดินทางนำทรัพย์สินมาช่วยสร้างพระบรมธาตุเมืองนคร แต่ปรากฎว่า เรือสำเภาของท่านเข้าคุ้งน้ำวนที่คลองเภาลาย ทำให้เรือแตก เจ้าหญิงผู้นั้นติดเกาะกลางคลอง ชื่อว่าเกาะก้างปลา เพราะมีต้นก้างปลาขึ้นชุกชม เจ้าหญิงชาวจีนและคณะได้สร้างพระพิพม์และพระลากขึ้นสำหรับให้สักการะบูชา ทำให้เป็นนับถือของชาวบ้านเป็นอย่างมาก วัดก้างปลา ได้สร้างขึ้นในสมัยช่วงกรุงรัตนโกสินทร์ โดย ตาหมื่นแก้วตาหมื่นวัง สองขุนนางของพระยานครฯ ที่ถูกส่งมาให้เก็บภาษีที่ท้องที่ทุ่งสง ( ในสมัยนั้น ) ท่านทั้งสองเห็นพระแม่แก่ ซึ่งเป็นรูปแทนของเจ้าหญิงจากจีนที่มาสร้างรูปพระลากไว้ พร้อมกับพระอันดับบริวาร ( พระศรีนวล , พระนวลระหงส์ , พ่อท่านภิญโญ , พ่อท่านสาคร ) จึงป่าวประกาศให้ชาวบ้านมาร่วมกันสร้างวัดก้างปลาขึ้น เพื่อเป็นที่ประดิษฐานถาวรขงองพระแม่แก่ และเป็นศาสนสถานประจำท้องถิ่น สำหรับวิหารของพระแม่แก่ ( หลวงพ่อแก่ ) สร้างขึ้นในสมัยของ พระครูวิฑิตธรรมโสภณ ( พระมหาเลียบ ฐิตธมฺโม)ได้มาเป็นเจ้าอาวาสวัดก้างปลา ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2505 และได้ทำการเคลื่อนย้ายรูปพระแก่ท่านได้เจ็บป่วยลงโดยหาสาเหตุไม่ได้ แม้ไปหาหมอที่ไหนก็ไม่พบสาเหตุของอาการป่วย ท่านคิดขึ้นมาได้ว่าน่าจะมาจากการเคลื่อนย้ายรูปพระแก่เป็นแน่จึงได้ทำการ บนบานศาลกล่าวขึ้นท่านก็หายจากอาพาธ และได้ทำการย้ายรูปพระแก่มาไว้ที่เดิมและได้จัดสร้างวิหารขึ้นมาใหม่โดย ประดิษฐานรูปพระแม่แก่ไว้ภายใน วิหารเทริด หนึ่งเดียว ในประเทศไทย หนึ่งใน อัตลักษณ์ที่มีเฉพาะ วัดก้างปลาเท่านั้น ปัจจุบัน วิหารเทริดได้ ประดิษฐาน พระพุทธปิตุอุปัฏฐาก อยู่ในชั้นล่าง ภายในวิจิตรด้วยรูปบรมฉายาลักษณ์รัชกาลต่างๆ เพื่อน้อมรำลึกในะพระมหากรุณาธิคุณต่อปวงชนชาวไทย ภายนอกนั้น ด้านหน้าเป็นรูปปูนปั้น ๑๒ ท่าของการแสดงมโนราห์