การทำน้ำส้มจาก

ประวัติน้ำส้มจาก อำเภอปากพนัง เป็นภูมิปัญญาท้องถิ่นที่สืบทอดกันมานับร้อยปี ผูกพันกับวิถีชีวิตของชาวลุ่มน้ำปากพนังที่มี "ป่าจาก" ขึ้นอยู่หนาแน่นตามธรรมชาติในบริเวณป่าชายเลนและพื้นที่น้ำกร่อย โดยเฉพาะในเขต ตำบลขนาบนาก บางพระ และ ตำบลหูล่องจุดเริ่มต้นและวิถีลุ่มน้ำพืชหล่อเลี้ยงชีวิต: ในอดีต ชาวปากพนังพึ่งพาต้นจากในการดำรงชีวิต เช่น นำใบมามุงหลังคา ยอดอ่อนมามวนยาสูบ และนำน้ำหวานจากงวงจากมาเคี่ยวเป็นน้ำตาลการค้นพบโดยบังเอิญ: การทำน้ำส้มจากเริ่มขึ้นเมื่อน้ำหวานดิบที่ชาวบ้านเก็บมา (หรือที่เรียกว่าน้ำผึ้งจาก) เกิดการบูดและเปลี่ยนรสชาติเป็นเปรี้ยวเมื่อทิ้งไว้ จึงนำมาทดลองใช้ปรุงอาหารแทนมะนาวเครื่องปรุงคู่ครัวใต้: เนื่องจากรสชาติเปรี้ยวกลมกล่อมและมีกลิ่นหอมเฉพาะตัว น้ำส้มจากจึงกลายเป็นเครื่องปรุงสามัญประจำบ้านของคนปักษ์ใต้ที่ใช้ชูรสอาหารให้จัดจ้านการพัฒนาจากภูมิปัญญาสู่สินค้าชุมชนถนอมอาหาร: ชาวบ้านเรียนรู้ที่จะหมักน้ำส้มจากไว้ในไหหรือโอ่งมังกรเพื่อให้ได้รสเปรี้ยวคงที่ และใส่เกลือกับกระเทียมเพื่อยืดอายุการเก็บรักษาได้นานเป็นปีวัตถุดิบทำขนมท้องถิ่น: น้ำหวานงวงจากยังเป็นหัวใจสำคัญในการทำ "น้ำตาลจาก" เพื่อนำไปทำ ขนมลา ซึ่งเป็นขนมประจำเทศกาลเดือนสิบอันเลื่องชื่อของปากพนังยกระดับเป็นสินค้าเศรษฐกิจ: ปัจจุบัน น้ำส้มจากปากพนังได้รับการส่งเสริมให้เป็นสินค้า OTOP และของดีเมืองนคร โดยภาครัฐและมหาวิทยาลัยในพื้นที่เข้ามาช่วยพัฒนาบรรจุภัณฑ์ ขยายตลาดออนไลน์ และแปรรูปเป็นผงหรือเวชสำอางเพื่อเพิ่มมูลค่า