ประวัติความเป็นมา ผลิตภัณฑ์ปลาดุกย่างเสาธง “บ้านเสาธง” แห่งนี้ก่อนที่จะมาเป็นจุดชุมนุมปลาดุกย่างอย่างปัจจุบัน เคยเป็นชุมชนสำคัญในการแลกเปลี่ยน ซื้อขายสินค้ามาก่อน แรกเริ่มเดิมที ณ พื้นที่ริมคลองเสาธงเป็นพื้นที่พักค้าขายแลกเปลี่ยนสินค้า เพราะการเดินทางไปมาทางน้ำสะดวกสบาย คนเหนือจากพรหมคีรี ลานสกา ล่องเรือมา พาสินค้าผักผลไม้ของป่า ลงมาแลกเปลี่ยนกันคนนอกอย่างปากพนัง หัวไทร เชียรใหญ่ ก็จะเอาข้าว เอาปลา บางทีก็มีพ่อค้าชาวจีนนำสินค้า ประเภทถ้วยชาม ของใช้มาแลกเปลี่ยนตลอดย่านคลอง และจุดที่ต้องแวะคือชุมชนบ้านเสาธงแห่งนี้ มีเรื่องเล่าว่า ชื่อ “บ้านเสาธง” ได้ชื่อเรียกขานมาอย่างนี้ เพราะมีเรือสินค้ามาล่มในบริเวณนี้ จมโผล่แต่เสาธง คนเรียกจุดที่เรือจมโผล่แต่เสาธงนี้ ว่า “บ้านเสาธง” ความเป็นมาของปลาดุกย่างตำบลเสาธง เกิดขึ้นจากโครงการอาหารกลางวันของ อาจารย์ภักดี แรกวาที เมื่อครั้งดำรงตำแหน่งเป็นอาจารย์โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 7 หมู่ที่ 2 ตำบลเสาธง อำเภอร่อนพิบูลย์ จังหวัดนครศรีธรรมราช เมื่อปี พ.ศ. 2525 ท่านได้จัดทำโครงการเลี้ยงปลาดุก เพื่ออาหารกลางวันขึ้นโดยบ่อเชื่อมกับตัวอาคาร ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 โดยใช้อิฐบล็อกก่อเป็นคันนากว้าง 3 เมตร ยาว 20 เมตร รองก้นบ่อด้วยดินเหนียวและไปซื้อปลาดุกในราคาตัวละ 1 บาท มาจำนวน 5,000 ตัว ด้วยทุนส่วนตัวมาเลี้ยงในบ่อที่จัดเตรียมไว้ โดยจัดเวรให้นักเรียนเป็นผู้ให้อาหารปลา ถึงช่วงเวลาปิดภาคเรียน มอบหมายให้เด็กนักเรียนที่อยู่ใกล้โรงเรียน หมุนเวียนกันมาให้อาหารปลา เมื่อปลาโตเต็มที่ประมาณ 3 – 4 เดือน ก็จับมาทำเป็นอาหารกลางวันเลี้ยงเด็ก ที่เหลือให้นักเรียนนำออกขาย ในราคากิโลกรัมละ 30 บาท ปรากฏว่าขายได้หมด ทั้งนี้ เพราะปลาที่เลี้ยงเป็นปลาพันธุ์ผสมระหว่างปลาดุกอุยกับพันธุ์รัสเซียซึ่งโตไวตัวใหญ่เนื้อนุ่ม ผิวสวย และมี นางละมัย หนูชัยแก้ว ซึ่งเป็นภูมิปัญญาเรื่องการทำปลาดุกย่าง และการแปรรูปปลาดุกที่หลากหลาย เช่น ปลาดุกแดดเดียว ปลาดุกร้า