ประวัติความเป็นมา
ประวัติวัดแจ้ง ปากพนังการก่อตั้ง: วัดแจ้งเป็นวัดราษฎร์เก่าแก่สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ได้รับการสรุปในข้อมูลระบบสารสนเทศระบุว่า ตั้งวัดเมื่อปี พ.ศ. 2300 (ในปลายรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ ยุคอยุธตอนปลาย)การรับวิสุงคามสีมา: ทางวัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2310 (ซึ่งตรงกับปีที่เสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ และเข้าสู่ยุคกรุงธนบุรี)มรดกทางประวัติศาสตร์: ด้วยอายุอานามที่ยาวนานกว่า 260 ปี ภายในวัดจึงมีโบราณสถานสำคัญคือ พระอุโบสถหลังโบราณ ที่สะท้อนถึงงานสถาปัตยกรรมและศิลปะท้องถิ่นของลุ่มน้ำปากพนัง ซึ่งปัจจุบันทางวัดและชาวบ้านกำลังร่วมใจกันบูรณะปฏิสังขรณ์อยู่ครับ2. ประวัติหลวงพ่อสุทัศน์ โกสโล (พระอริยสงฆ์แห่งวัดแจ้ง)วัดแจ้งแห่งนี้เป็นที่รู้จักและเลื่อมใสในวงกว้างเนื่องจากเป็น "วัดบ้านเกิด" ของ พระราชภาวนาวัชราจารย์ (หลวงพ่อสุทัศน์ โกสโล) อดีตเจ้าอาวาสวัดกระโจมทอง จ.นนทบุรีชาติภูมิ: ท่านถือกำเนิดเมื่อวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2478 ณ อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช ในตระกูลชาวนาที่ฝักใฝ่ในศีลธรรม (โยมบิดาเคยบวชเรียนมาถึง 20 พรรษา)จุดเปลี่ยนสู่ร่มกาสาวพัสตร์: ในช่วงวัยหนุ่ม ท่านสูญเสียน้องสาวอันเป็นที่รักไป ทำให้เกิดความโศกเศร้าอย่างมากจนจิตยอมรับความจริงและเกิดความสงบในสมาธิ เมื่ออายุครบบวชจึงตัดสินใจเข้าสู่ร่มกาสาวพัสตร์การปฏิบัติธรรม: ท่านเริ่มต้นเรียนกรรมฐานกับพระครูประภาสภูมิสถิต (พ่อท่านนุ่ม) ณ วัดคงคาสวัสดิ์ ปากพนัง จากนั้นได้ธุดงค์ไปศึกษาวิปัสสนากรรมฐานเพิ่มเติมกับพระครูภาวนานุศาส์น (พ่อท่านแป้น) วัดชายนา และไปจำพรรษาที่วัดไทรงาม จังหวัดสุพรรณบุรีสร้างวัดกระโจมทอง: ในปี พ.ศ. 2512 สมเด็จพระวันรัต วัดเชตุพนฯ ได้มอบหมายให้ท่านมาบูรณะยกวัดร้างในอำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี ให้กลับมาเป็นวัดอีกครั้ง นามว่า วัดกระโจมทอง ซึ่งท่านได้พัฒนาจนกลายเป็นสำนักปฏิบัติธรรมที่มีชื่อเสียงปฏิปทา: หลวงพ่อสุทัศน์ขึ้นชื่อว่าเป็นพระป่าปฏิบัติธรรมที่เคร่งครัดในพระธรรมวินัยอย่างยิ่ง มีความเมตตาและฉันอาหารมังสวิรัติบริสุทธิ์มาโดยตลอดชีวิต ท่านมรณภาพลงอย่างสงบ แต่คุณงามความดีและบารมีธรรมของท่านยังคงเป็นที่เคารพศรัทธา และทำให้ผู้คนหลั่งไหลมาร่วมทำบุญบ้านเกิดของท่านที่ วัดแจ้ง ปากพนัง อยู่เสมอ
ภาพประกอบแหล่งเรียนรู้
ข้อมูลและเกร็ดความรู้เพิ่มเติม
รองรับการเข้าศึกษาดูงาน/ครั้ง จำนวน
แผนที่และข้อมูลการเข้าชม
เจ้าของแหล่งเรียนรู้
ครู ศกร. ผู้รับผิดชอบ