ประวัติความเป็นมา
โครงการ “หนึ่งไร่หายจน คนราชภัฏ” เป็นแนวทางการพัฒนาคุณภาพชีวิตของประชาชนที่มุ่งส่งเสริมการพึ่งพาตนเอง โดยน้อมนำหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงและแนวพระราชดำริด้านการพัฒนาพื้นที่ทำกินมาประยุกต์ใช้ให้เหมาะสมกับบริบทของครัวเรือนและชุมชน มีเป้าหมายสำคัญในการใช้พื้นที่ที่มีอยู่อย่างจำกัดให้เกิดประโยชน์สูงสุด สามารถผลิตอาหาร ลดรายจ่าย และสร้างรายได้ให้แก่ครัวเรือน แนวคิดของโครงการเกิดจากการตระหนักถึงปัญหาด้านค่าครองชีพ ต้นทุนการประกอบอาชีพ และความไม่แน่นอนทางเศรษฐกิจที่ส่งผลต่อประชาชน โดยเฉพาะครัวเรือนที่มีพื้นที่ทำกินจำกัด จึงเกิดแนวทางในการบริหารจัดการพื้นที่ขนาด 1 ไร่ให้สามารถสร้างประโยชน์ได้อย่างหลากหลาย โดยไม่จำเป็นต้องใช้เงินลงทุนจำนวนมาก แต่เน้นการใช้ทรัพยากรที่มีอยู่ให้เกิดประโยชน์สูงสุด การดำเนินงานมุ่งให้พื้นที่ 1 ไร่สามารถเป็นแหล่งผลิตอาหารของครัวเรือน โดยส่งเสริมกิจกรรมที่หลากหลาย เช่น การปลูกผักสวนครัว การปลูกพืชอาหาร การเลี้ยงสัตว์ การจัดการน้ำ และการทำเกษตรผสมผสาน ทั้งนี้สามารถปรับรูปแบบการใช้พื้นที่ให้เหมาะสมกับสภาพดิน น้ำ ภูมิอากาศ และความต้องการของแต่ละครัวเรือน หัวใจสำคัญของโครงการคือการเรียนรู้และการลงมือปฏิบัติจริง โดยผู้เข้าร่วมโครงการได้เรียนรู้ตั้งแต่การวางแผนการใช้พื้นที่ การเตรียมดิน การเลือกพันธุ์พืช การปลูกและดูแลรักษา การทำปุ๋ยอินทรีย์ การจัดการน้ำ การเก็บเกี่ยว ตลอดจนการคำนวณต้นทุนและผลตอบแทน กระบวนการดังกล่าวช่วยให้ผู้เข้าร่วมสามารถวางแผนการผลิตได้อย่างมีเหตุผลและเหมาะสมกับศักยภาพของตนเอง เมื่อสามารถผลิตอาหารไว้บริโภคในครัวเรือนได้ จะช่วยลดค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวัน และหากมีผลผลิตเหลือจากการบริโภคก็สามารถนำไปจำหน่ายหรือแปรรูปเพื่อเพิ่มมูลค่าและสร้างรายได้เสริม จึงเกิดแนวคิด “ปลูกเพื่อกิน เหลือจึงขาย” ซึ่งช่วยให้ครัวเรือนมีทั้งความมั่นคงทางอาหารและช่องทางสร้างรายได้ โครงการยังมุ่งสร้างการเรียนรู้ร่วมกันระหว่างมหาวิทยาลัย ชุมชน และภาคีเครือข่าย โดยนำองค์ความรู้ทางวิชาการมาผสมผสานกับภูมิปัญญาท้องถิ่นและประสบการณ์ของประชาชน ทำให้เกิดรูปแบบการพัฒนาที่สอดคล้องกับสภาพจริงของพื้นที่ และสามารถนำความรู้ไปปรับใช้กับครัวเรือนอื่น ๆ ได้ นอกจากการสร้างรายได้แล้ว แนวทางของโครงการยังให้ความสำคัญกับการลดต้นทุนและการใช้ทรัพยากรอย่างคุ้มค่า เช่น การผลิตปุ๋ยอินทรีย์ใช้เอง การนำวัสดุเหลือใช้กลับมาใช้ประโยชน์ และการลดการพึ่งพาปัจจัยการผลิตจากภายนอก ซึ่งช่วยลดค่าใช้จ่ายและลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม โครงการ “หนึ่งไร่หายจน คนราชภัฏ” จึงเป็นแนวทางที่ไม่ได้มุ่งแก้ไขปัญหาความยากจนด้วยการให้ความช่วยเหลือเพียงอย่างเดียว แต่เน้นการสร้างความรู้ ทักษะ และความสามารถในการจัดการทรัพยากรของตนเอง เพื่อให้ประชาชนสามารถพึ่งพาตนเองได้อย่างต่อเนื่องและมีภูมิคุ้มกันต่อการเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจและสังคม ดังนั้น “หนึ่งไร่หายจน คนราชภัฏ” จึงเป็นแนวทางการพัฒนาที่เชื่อมโยงหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงกับการพัฒนาอาชีพและคุณภาพชีวิต โดยใช้พื้นที่ขนาดเล็กเป็นฐานในการสร้างความมั่นคงทางอาหาร ลดรายจ่าย เพิ่มรายได้ และส่งเสริมการพึ่งพาตนเอง อันนำไปสู่การสร้างครัวเรือนที่เข้มแข็ง ชุมชนที่มีศักยภาพ และการพัฒนาคุณภาพชีวิตอย่างมั่นคงและยั่งยืน
ภาพประกอบแหล่งเรียนรู้