โครงการอ่างเก็บน้ำคลองดินแดงอันเนื่องมาจากพระราชดำริ มีประวัติความเป็นมาที่สำคัญในการช่วยเหลือและบรรเทาทุกข์ของราษฎรในพื้นที่ลุ่มน้ำตาปีตอนล่าง ซึ่งสืบเนื่องมาจากเหตุการณ์ภัยพิบัติทางธรรมชาติครั้งใหญ่ โดยมีรายละเอียดความเป็นมาดังนี้ 1. จุดเริ่มต้นจากมหาอุทกภัยปี 2531 • ภัยพิบัติครั้งใหญ่ เมื่อปลายเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2531 ได้เกิดฝนตกหนักต่อเนื่องยาวนานในพื้นที่ภาคใต้ • ดินโคลนถล่ม พื้นที่แวดล้อมที่เป็นป่าไม้และภูเขาเกิดดินอิ่มน้ำจนพังทลาย ซัดเอาท่อนไม้และโคลนถล่มลงมาทับถมบ้านเรือน วัด และโรงเรียนในอำเภอพิปูนและอำเภอฉวาง ส่งผลให้เกิดความเสียหายต่อชีวิตและทรัพย์สินของราษฎรเป็นจำนวนมาก 2. พระราชดำริเพื่อการบรรเทาทุกข์ • แนวพระราชดำริ จากเหตุการณ์สะเทือนใจดังกล่าว พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร (รัชกาลที่ 9) จึงทรงมีพระราชดำริให้กรมชลประทานพิจารณาหาแนวทางวางโครงการพัฒนาแหล่งน้ำเพื่อป้องกันและบรรเทาอุทกภัย รวมถึงกักเก็บน้ำไว้ใช้ในฤดูแล้งสำหรับพื้นที่ลุ่มแม่น้ำตาปีตอนล่าง 3. การก่อสร้างและองค์ประกอบโครงการ • ระยะเวลาก่อสร้าง กรมชลประทาน ได้เริ่มดำเนินการก่อสร้างตัวเขื่อนและอ่างเก็บน้ำขึ้นในปีงบประมาณ 2539 และก่อสร้างแล้วเสร็จสมบูรณ์ในปีงบประมาณ 2546 • ขนาดและความจุ: ตัวเขื่อนเป็นทำนบดิน มีความสามารถในการกักเก็บน้ำได้สูงสุดถึง 70.5 ล้านลูกบาศก์เมตร ช่วยเอื้อประโยชน์ให้แก่พื้นที่การเกษตรในเขตชลประทานได้กว้างขวางกว่า 12,500 ไร่ 4. สู่การเป็นแลนด์มาร์คท่องเที่ยวในปัจจุบัน • เขื่อนห้วยโก: ในอดีตพื้นที่บางส่วนเคยเป็นที่ตั้งของโรงเรียนและชุมชนวัดห้วยโก ทำให้ชาวบ้านบางส่วนยังคงเรียกอ่างเก็บน้ำแห่งนี้ติดปากว่า "เขื่อนห้วยโก" • แหล่งท่องเที่ยวและระบบนิเวศ: ปัจจุบันนอกจากจะทำหน้าที่หลักในการจัดสรรน้ำ การเกษตร และเป็นแหล่งเพาะพันธุ์ปลาน้ำจืดแล้ว ทัศนียภาพที่โอบล้อมด้วยภูเขาสลับซับซ้อนยังกลายมาเป็นจุดดึงดูดให้นักท่องเที่ยวเดินทางมาพักผ่อนหย่อนใจ สูดอากาศบริสุทธิ์ และถ่ายภาพวิวทิวทัศน์ที่สวยงามจนได้รับการขนานนามว่าเป็นหนึ่งในจุดเช็คอินธรรมชาติที่สวยงามของเมืองคอน