วัดชะอวด

วัดชะอวด เป็นวัดเก่าแก่อยู่ในชุมชนโบราณ สร้างขึ้นสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย ภายในวัดมีต้นประดู่ชาวบ้านเรียกว่า ต้นประดู่ใหญ่ ปลูกไว้คู่กับบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ประจำวัดชะอวด ซึ่งชาวบ้านทั่วไปเรียกว่า “บ่อปัญญา” เชื่อกันว่าในบ่อปัญญานั้นมีสมบัติล้ำค่าอยู่มากมายและมีความศักดิ์สิทธิ์มาก คำว่า “บ่อปัญญา” แปลความจากคำในลายแทงที่ว่า “มีปูขุดรู” ซึ่งหมายถึงบ่อน้ำ ตามปริศนาลายแทงของวัดชะอวด ที่กล่าวเป็นมุขปาฐะเล่าสืบต่อกันมาว่า “วัดอวด มีกรวดขี้หนู มีปูขุดรู น้ำลอดใต้ทราย ผู้ใดคิดได้ กินไม่รู้สิ้นสุด” ซึ่งในสมัยต่อมามีผู้มีความรู้ทางด้านไสยศาสตร์ได้แปลความหมายจากลายแทง และมาขุดหาสมบัติล้ำค่า ในบ่อปัญญา ปรากฏว่าได้ขุดในบ่อและบริเวณข้างเคียงจนกระทั่งถมบ่อจนไม่หลงเหลือสภาพเดิมอยู่เลย ปัจจุบันจึงไม่มีร่องรอยของบ่อปัญญาหลงเหลืออยู่ จะเหลือแต่เพียงต้นประดู่ใหญ่ที่ปลูกคู่กับบ่อปัญญา ชาวบ้านที่เคารพนับถือและศรัทธาบ่อปัญญาจึงได้มาสักการะบริเวณต้นประดู่ใหญ่แทนและได้สร้างศาลเทพารักษ์ไว้ใต้ต้นประดู่ใหญ่ เพื่อให้ชาวบ้านในพื้นที่และบริเวณใกล้เคียงซึ่งยังเคารพศรัทธาได้ใช้เป็นสถานที่ในการสักการบูชาเพื่อความเป็นสิริมงคล และมีการบวงสรวงเซ่นไหว้ บนบานศาลกล่าวขอโชคลาภตามความเชื่อมาจนจวบปัจจุบันนี้