ประวัติขนมลาบ้านหอยราก ขนมลาบ้านหอยราก เป็นภูมิปัญญาขนมพื้นบ้านที่มีชื่อเสียงของอำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช โดย “บ้านหอยราก” เป็นชื่อเดิมของพื้นที่ที่ปัจจุบันเรียกว่า ชุมชนบ้านศรีสมบูรณ์ ตำบลหูล่อง อำเภอปากพนัง ชาวบ้านสืบทอดการทำขนมลาจากรุ่นสู่รุ่นมาเป็นเวลานาน จนกลายเป็นเอกลักษณ์และอาชีพสำคัญของชุมชน ขนมลามีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับ ประเพณีสารทเดือนสิบของชาวนครศรีธรรมราช โดยเป็นหนึ่งในขนมสำคัญที่ใช้จัด “หมฺรับ” เพื่อนำไปทำบุญอุทิศส่วนกุศลแก่บรรพบุรุษ ตามคติความเชื่อ ขนมลาที่มีเส้นเล็กละเอียดสานกันเป็นแผ่น เปรียบเสมือน แพรพรรณหรือเครื่องนุ่งห่ม สำหรับผู้ล่วงลับ สำหรับจุดเริ่มต้นที่แน่นอนว่าใครเป็นผู้คิดค้นขนมลาและเริ่มทำเมื่อใด ยังไม่มีหลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่ระบุชัดเจน มีเพียงเรื่องเล่าและการถ่ายทอดในชุมชนต่อเนื่องกันมาหลายชั่วอายุคน ในอดีตชาวบ้านจะทำขนมลาเป็นหลักในช่วงเทศกาลเดือนสิบ โดยใช้ภาชนะ เช่น กะลามะพร้าวที่เจาะรูเล็ก ๆ สำหรับโรยแป้งลงบนกระทะ ให้เกิดเป็นเส้นเล็กบางคล้ายใยไหม ก่อนพับหรือซ้อนเป็นแผ่น ต่อมา ขนมลาบ้านหอยรากได้พัฒนาจากขนมในงานประเพณีมาเป็นผลิตภัณฑ์ของชุมชน มีการผลิตจำหน่ายมากขึ้นและไม่ได้จำกัดเฉพาะช่วงเดือนสิบ รวมทั้งพัฒนาเป็นขนมลาหลายรูปแบบ เช่น ลากรอบและผลิตภัณฑ์แปรรูปต่าง ๆ เทศบาลเมืองปากพนังยังระบุว่าบ้านหอยรากหรือบ้านศรีสมบูรณ์เป็นแหล่งขนมลาที่ขึ้นชื่อ และมีการส่งเสริมผ่านกิจกรรม “วันขนมลา” เพื่ออนุรักษ์วัฒนธรรมและส่งเสริมการท่องเที่ยวของปากพนัง ปัจจุบันขนมลาบ้านหอยรากจึงมีความหมายมากกว่าของหวาน เพราะเป็นทั้ง ภูมิปัญญาท้องถิ่น มรดกทางวัฒนธรรม อาชีพของชุมชน และสัญลักษณ์ที่เชื่อมโยงวิถีชีวิตชาวปากพนังกับประเพณีสารทเดือนสิบ โดยชุมชนยังคงสืบทอดกรรมวิธีและฝีมือการทำขนมลาจากครอบครัวสู่ครอบครัวมาจนถึงปัจจุบัน