ประวัติ จากคำบอกเล่าของบอกชาวบ้านในพื้นที่เล่าว่า ที่มาของหมู่บ้านบ่อล้อ เกิดขึ้นในสมัยพระเจ้าศรีธรรมโศกราชเดินทางมาจัดบำเพ็ญกุศลพระนางเลือดขาวแม่เจ้าอยู่หัว แล้วโปรดให้ขุดเพื่อหาน้ำสำหรับใช้อุปโภคบริโภคของไพร่พล การขุดบ่อมีปัญหาเพราะเป็นดินทราย เมื่อขุดแล้วทรายจะกลบทับใช้การไม่ได้ พระเจ้าศรีธรรมโศกราชและพ่อท่านขรัวจึงได้โปรดให้ใช้ล้อเกวียนจำนวนหลายล้อมาซ้อนทับเป็นขอบบ่อ จนสามารถใช้การได้ในที่สุด ด้วยเหตุนี้จึงเป็นที่มาของชื่อ “บ่อล้อ” หมายถึง บ่อที่ทำด้วยล้อเกวียน ซึ่งปัจจุบันบ่อล้อแห่งนี้ตั้งอยู่ในเขตที่ดินวัดบ่อล้อ และให้ชาวบ้านเช่าอยู่อาศัย ซึ่งอยู่ติดกับถนนสายบ่อล้อ-เชียรใหญ่ จังหวัดนครศรีธรรมราช (มานะ ขุนวีช่วย นฤมล ขุนวีช่วย และเย็นฤดี หนูเพชร, 2561: 32) ในอดีตพื้นที่บ้านบ่อล้อเดิมมีลักษณะเป็นเกาะ จนเมื่อประมาณ 150-200 ปีที่ผ่านมา เกิดการปิดกั้นของสันทรายเชียรใหญ่ และสันทรายนอกฝั่งทะเลสทิงพระ ประกอบกับการถดถอยของน้ำทะเล ทำให้ช่องแคบทางตอนเหนือถูกปิดกั้นและตื้นเขินกลายเป็นที่ราบและป่าพรุ การตั้งถิ่นฐานของผู้คนในเวลาดังกล่าวจะตั้งอยู่บริเวณริมคลองเพื่อสะดวกต่อการคมนาคมทางน้ำ แต่เมื่อมีถนนสาย 408 นครศรีธรรมราช-สงขลา สภาพชุมชนเกิดการแลกเปลี่ยนซื้อขายกับสังคมภายนอก การย้ายถิ่นบานของสังคมยุคใหม่จึงเกิดขึ้น การตั้งชุมชนเริ่มขยับขยายจากพื้นที่ริมน้ำมาตั้งอยู่บริเวณสองฝั่งถนน ส่งผลให้วิถีชีวิตของชาวบ้านถูกปรับเปลี่ยนไปตามลักษณะการเคลื่อนย้ายที่ตั้งบ้านเรือนที่เห็นได้จากอดีตมาจนถึงปัจจุบัน