รูปปั้นตารางใหญ่ (ท้าววิรุณตาล) จัดสร้างขึ้นระหว่างปี พ.ศ. 2553 – 2554 โดยพระมหาสนิท ปุญญกาโม เจ้าอาวาสวัดควนเกย โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อประดิษฐาน ณ ศาลาใต้ต้นประดู่ บริเวณปากทางเข้าน้ำรางควนเกย เพื่อเป็นศูนย์รวมจิตใจและกระตุ้นให้ประชาชนเกิดความกตัญญูกตเวที ตระหนักถึงความสำคัญในการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ ได้แก่ รางน้ำขนาดใหญ่ ประตูน้ำ และผืนป่าบนควนราง ให้เป็นมรดกสืบทอดแก่คนรุ่นหลังสืบไป เนื่องจากสถานที่ดังกล่าวมีความโดดเด่นทางธรรมชาติตามอัตลักษณ์ท้องถิ่น จึงเป็นที่เคารพศรัทธาของประชาชนในพื้นที่อย่างกว้างขวาง โดยมีความเชื่อในการขอพรและบนบานศาลกล่าว นอกจากนี้ ชุมชนยังได้กำหนดให้มีการจัดงานประเพณีฉลองเจดีย์ทรายเป็นประจำทุกปี ภายหลังช่วงเทศกาลเข้าพรรษา ซึ่งประกอบด้วยพิธีกรรมทางศาสนา และกิจกรรมเฉลิมฉลองทางวัฒนธรรม ความมหัศจรรย์ทางธรรมชาติของตาน้ำผุด โดยปกติ ตาน้ำหรือตาน้ำผุดมักพบในพื้นที่ราบลุ่ม แต่พื้นที่แห่งนี้มีความพิเศษทางธรณีวิทยา โดยมีตาน้ำผุดขึ้นบนภูเขาและไหลลงสู่ที่ราบในระยะทางไม่เกิน 100 เมตร ก่อให้เกิดเป็นน้ำตกขนาดเล็กตามฤดูกาล สายน้ำดังกล่าวมีลักษณะการไหลเป็นเกลียวขนาดเท่าลำแขน ซึ่งปรากฏการณ์นี้เกิดขึ้นต่อเนื่องมานานหลายร้อยปี และจะมีกระแสน้ำไหลวนเป็นเกลียวขนาดใหญ่เป็นพิเศษในช่วงฤดูฝน ความสำคัญของแหล่งเรียนรู้ • ด้านการอนุรักษ์: เป็นเครื่องมือทางวัฒนธรรมที่ใช้ความศรัทธาต่อรูปปั้นตารางใหญ่ (ท้าววิรุณตาล) ในการสร้างจิตสำนึกร่วมกันเพื่อสืบสานการอนุรักษ์ผืนป่าและมรดกทางธรรมชาติ • ด้านธรรมชาติวิทยา: เป็นแหล่งเรียนรู้ทางธรรมชาติเกี่ยวกับตาน้ำผุดบนภูเขาที่หาได้ยาก และมีความเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวด้านลักษณะการไหลของสายน้ำที่มีมาอย่างยาวนาน • ด้านการดำเนินชีวิต: เป็นแหล่งน้ำสำคัญที่ชุมชนได้ร่วมกันพัฒนา บำรุงรักษา และใช้ประโยชน์ในการอุปโภคบริโภคสืบเนื่องมาแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน